Gesterkt en gedragen

Wanneer haar man overlijdt, moet Christine Farenhorst alleen verder. Alleen? Nee, ondanks alle pijn en rouw ervaartze dat God trouw is.

In haar nieuwste boek beschrijft Christine herinneringen aan haar leven met en zonder haar man, die overleed aan een hersenbloeding. Ze deelt openhartig hoe God haar heeft gedragen en wijst steeds weer naar Hem. „Wij weten dat onze Verlosser leeft. Zonder deze woorden kunnen wij ons aardse huis niet verlaten.”

Bijna 53 jaar mochten Anco en Christine samen lief en leed delen. Eerlijk, praktisch en humoristisch beschrijft Christine allerlei gebeurtenissen die ze samen met haar man meemaakte. Van een beschimmeld gebakje bij een visite en de belevenissen van haar man als dierenarts tot bijzondere
ontmoetingen met medechristenen, alles komt voorbij.

De herinneringen uit haar leven worden afgewisseld met Bijbelse overdenkingen, die haar vertrouwen in Jezus laten zien. Niet alleen in verdriet, maar ook in het dagelijkse werk weet ze zich gesterkt en gedragen door Hem. En dat geldt niet alleen voor Christine, ook haar man had een vast geloof in
de Heere Jezus. Het getuigenis dat hij achterliet, is voor haar tot vertroosting als de eenzaamheid haar overmant. Zoals ze zelf zegt: „Net als de groep gelovigen uit Hebreeën 11 blijven mensen in je hart voortleven door hun openbaar beleden geloof en door hun rechtvaardige daden, oprechte, goede en
godvruchtige daden.”

Het boek is niet chronologisch opgebouwd en de hoofdstukken zijn redelijk kort. Dit kan wat verwarrend zijn als alles achter elkaar wordt gelezen. Daarom leent het boek zich er goed voor om bijvoorbeeld iedere dag een hoofdstuk te lezen. De ene dag is er een woord van bemoediging, de volgende dag zorgt het gelezene voor een glimlach. Dat laatste gebeurt bijvoorbeeld wanneer Christine beschrijft hoe de nogal wilde kat een vol theekopje uit de hand van oma slaat, of wanneer Anco per ongeluk een stinkdier voor hun achterdeur neerslaat en daar nog lang de gevolgen van moet ruiken.
Maar zelfs in de allerkleinste dingen vergeet Christine niet Wie het belangrijkste is in het leven. Zo staat er boven elk hoofdstuk een Bijbeltekst die aansluit bij het hoofdstuk. Daarnaast citeert ze geregeld predikanten uit het verleden. Vooral Spurgeon wordt vaak aangehaald.

De boodschap van dit levensverhaal kan voor jong en oud leerzaam zijn. Want iedereen krijgt vroeg of laat met rouw of verdriet te maken. Dit boek laat zien dat God juist in tijden van moeite en verdriet nabij is. Als alles lijkt weg te vallen en er niets meer overblijft, is er Eén die blijft. Dat wordt treffend verwoord in het refrein van een gedicht van Christine, dat achter in het boek is opgenomen:

Alles wat is,
was er altijd.
Groen, zo teer,
ligt terneer,
is niet meer.
God is.