Er blijft altijd een vogel zingen

Nelleke Wander heeft al een lange reeks romans op haar naam staan. Ze heeft een realistische verteltoon en neemt de lezer mee in de gedachten en gevoelens van haar personages. Hoewel het verhaal tamelijk voorspelbaar en uitvoerig is, geeft het de lezers een mooie boodschap mee.

Het overlijden van een geliefde laat levenslange sporen na. Dat ondervindt ook André, een van de hoofdpersonen in de roman ”Er blijft altijd een vogel zingen” van Nelleke Wander. André’s verloofde Martine werd geschept door een auto terwijl ze op weg was naar haar zus Livie, en overleed. Livie op haar beurt heeft vanaf de eerste kennismaking gevoelens gehad voor André. En nu, na twee jaar, laat ze deze gevoelens naar buiten komen.
Maar is dit mogelijk, of blijft ze voor André altijd het ”zusje van”? En als er een relatie ontstaat, moet ze haar plaats in zijn hart dan altijd blijven delen met haar zus?
Deze roman vertelt iets van de worsteling waar rouwende mensen mee te maken hebben. Op de meest onverwachte momenten duiken er herinneringen op, overvalt het verdriet, en is het te pijnlijk om vooruit te denken. Daarbij verwerkt iedereen een verlies op zijn eigen manier. Ook in dit verhaal komt dat duidelijk naar voren. Livie heeft daarbij ook last van schuldgevoelens. Alsof het haar schuld was dat Martine gestorven is. Door een ingrijpende gebeurtenis ontdekken de hoofdpersonen de echtheid van hun gevoelens. Bovenal leren ze dat God hun verdriet wil dragen. Hij is hun Sterkte en Schuilplaats.